Uwaga: przeglądasz tę stronę na urządzeniu o niewielkim ekranie (szerokość < 640px). Niektóre zamieszczone w artykule ilustracje i animacje mogą stać się nieczytelne po dopasowaniu ich do rozdzielczości tego ekranu.

Yestok.pl

Jerzy Moruś

© Wszystkie prawa zastrzeżone. Wykorzystanie całości serwisu lub jego fragmentów bez pisemnej zgody autora zabronione.

Podstawowe informacje o tabelach w Wordzie.



Opracowanie powstało w oparciu o Word 2007.


Tabele to jedne z najczęściej wstawianych do tekstu obiektów. Ich umiejętne wykorzystanie pozwala zorganizować tekst w sposób niedostępny w zwyczajnym formatowaniu. Tabela bowiem nie zawsze musi być „tabelką z danymi”, może być także strukturą-nośnikiem tekstu. Zainteresowani mogą przekonać się o tym czytając opracowanie nt. tworzenia strony tytułowej swojego opracowania. Poniżej znajduje się prezentacja przekazująca podstawowe informacje o tworzeniu tabel w dokumentach Worda.
W prezentacji pojawiają się przyciski: „Dalej” - pozwalający kontynuować prezentację, „Pomiń” - powodujący pominięcie następnego fragmentu, oraz „Wróć” - pozwalający cofnąć się do poprzedniego miejsca zatrzymania. Prezentację można też dowolnie zatrzymywać i wznawiać wykorzystując pasek postępu.



Prezentacja pokazała zasady tworzenia tabel i mam nadzieję pozwala zrozumieć funkcjonowanie tego mechanizmu w Wordzie. Ale chciałbym nawiązując do pokazu wyjaśnić jeszcze kilka spraw.

Najpierw przytoczę okno dialogowe definiowania tabeli pojawiające się przy drugim sposobie jej tworzenia. Okno to wygląda jak na ilustracji poniżej.

Okno "Wstawianie tabeli"
Rys. 1: Okno „Wstawianie tabeli”.

W prezentacji wspomniałem jedynie o możliwościach ustawienia dodatkowych opcji. Chciałbym je teraz omówić. Ponieważ w opisie mówię o kolumnach, należy rozróżnić pojęcie kolumny tabeli związane z budową tabeli od kolumny tekstu, związanej ze strukturą strony.

Stała szerokość kolumn. Autodopasowanie do zawartości. Dopasowanie do okna. Zapamiętaj rozmiary nowych tabel.

Trzecim sposobem tworzenia tabel było ich rysowanie. Tutaj chciałbym tylko dodać, że tak długo jak długo wskaźnikiem myszki jest ołówek, można tylko rysować i nie można użyć myszki do żadnej innej czynności. Aby wyłączyć ołówek należy ponownie kliknąć myszką ikonkę „Rysuj tabelę”. Ta sama uwaga dotyczy używania gumki. Podczas korzystania z ołówka lub gumki można natomiast przechodzić między komórkami za pomocą klawiatury.

Korzystanie z klawiatury podczas wypełniania tabel.

W tabelach, do przenoszenia kursora tekstowego między komórkami tabeli wykorzystywany jest klawisz TAB. Przenosi on kursor do następnej komórki w prawo. Do przenoszenia kursora w przeciwnym kierunku służy skrót klawiaturowy SHIFT+TAB. Takie przenoszenie zrealizują też strzałki w prawo lub lewo, jednak wówczas przejście do następnej (poprzedniej) komórki nastąpi dopiero po przejściu przez wszystkie wpisane znaki w komórce.

Przydatną właściwością korzystania z klawiatury jest to, że naciśnięcie TAB w ostatniej komórce tabeli spowoduje powstanie nowego wiersza na końcu tabeli. Wypełniając tabelkę danymi nie trzeba się więc martwić o dodawanie kolejnych wierszy, gdyż pojawią się one automatycznie po naciśnięciu klawisza TAB.

W związku z takim wykorzystaniem klawisza tabulacji pojawia się pytanie jak wprowadzić znak tabulacji do treści komórki? Realizuje się to przez skorzystanie ze skrótu klawiaturowego CTRL+TAB.

Ostatnim problemem jaki chcę jeszcze omówić to polecenie „Obramowania” znajdujące się w zakładce „Projektowanie”. W prezentacji pokazałem bowiem tylko opcje „Wyśw. linie siatki” oraz „Obramowanie i cieniowanie...” pomijając pozostałe ikonki. Rozwiniętą listę tego polecenia przedstawia Rys. 2.

Polecenie "Obramowania".
Rys. 2: Rozwinięte polecenie „Obramowania”.

Polecenie to zawiera listę działań jakie można wykonać na pojedynczej komórce albo na zaznaczonych komórkach. Przycisk polecenia, obok znajdującego się na nim napisu „Obramowania”, zawiera symbol ikonki tego działania jakie zostało ostatnio wykonane. Zatem kliknięcie samego przycisku oznacza wykonanie tego działania bez konieczności rozwijania listy.

Ilustracja obrazuje stan,kiedy ostatnim działaniem była „obsługa” dolnej krawędzi. Gdy ma zostać wykonane inne działanie trzeba rozwinąć listę. Kolor ikonek na tej liście informuje jakie właściwości są aktualnie przypisane do modyfikowanego miejsca. Kolor pomarańczowy oznacza, że dana własność jest ustawiona a brak koloru, że nie. Rozwinięta i pokazana na ilustracji lista dotyczy stanu gdy zaznaczona była cała tabela i miała ona widoczne wszystkie krawędzie.

Użycie ikonki powoduje wykonanie działania przeciwnego do aktualnie sygnalizowanego stanu a więc wyłączenie albo włączenie własności. Włączanie własności to w istocie wstawienie odpowiednich krawędzi. Wstawiane krawędzie mają styl, grubość i kolor taki, jaki jest aktualnie ustawiony w parametrach rysowania obramowań.

Pierwsze cztery ikonki określają krawędzie obramowania i dzięki nim można każdą krawędź ustalić indywidualnie. Obramowanie można także włączyć lub wyłączyć ikonką „Krawędzie zewnętrzne”, lecz wówczas dotyczy to od razu wszystkich krawędzi.

Podobnie jest z krawędziami wewnętrznymi. Ikonki „Wewnętrzna krawędź pozioma” i „Wewnętrzna krawędź pionowa” pozwalają indywidualnie ustalić te krawędzie a ikonka „Krawędzie wewnętrzne” robi to od razu dla wszystkich krawędzi wewnętrznych.

Jedyną ikonką niezmieniającą stanu, czyli koloru, jest „Brak krawędzi”. Wykonuje ona tylko tę jedną czynność usuwania krawędzi. Wszystkie krawędzie można usuwać także ikonką „Wszystkie krawędzie”, ta jednak naprzemiennie może krawędzie wstawiać i usuwać.

Podobnie jak przy obramowaniu, polecenie „Cieniowanie” ma obok napisu umieszczoną ikonkę z ostatnio użytym kolorem. Symbol widoczny na rysunku powyżej oznacza „Brak koloru” więc aby usunąć kolorowe tło w jakimś obszarze wystarczy ten obszar zaznaczyć i kliknąć przycisk „Cieniowanie” nie rozwijając go.